Οσφυαλγία - Ισχιαλγία

 

Φυσιολογία... 

Η σπονδυλική στήλη αποτελείται από μια σειρά σχεδόν κυλινδρικών οστών που ονομάζονται σπόνδυλοι και συνδέουν το κρανίο με την λεκάνη. Μεταξύ των σπονδύλων υπάρχουν οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι οι οποίοι αποτελούνται από ινώδη χόνδρο, έχουν δισκοειδές σχήμα ενώ ως ρόλο έχουν την απόσβεση δυνάμεων που ασκούνται στην σπονδυλική στήλη. Κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης και διαμέσου των τρημάτων (οπών) των σπονδύλων διέρχεται ο νωτιαίος μυελός, ο οποίος δεν είναι τίποτε άλλο από μια δεσμίδα νευραξόνων που επιτρέπουν στον εγκέφαλο να στέλνει τις εντολές του σε όλο το σώμα.

 Η πάθηση...

Μια από τις περιοχές της σπονδυλικής στήλης με την μεγαλύτερη ευπάθεια είναι η οσφυϊκή (μέση)

 Με τον όρο οσφυαλγία αναφερόμαστε στον ισχυρό πόνο στην οσφή (μέση), ενώ ισχιαλγία είναι ο πόνος κατά την διαδρομή του ισχιακού νεύρου δηλαδή στους γλουτούς, στους μηρούς στους γαστροκνήμιους ενώ πολλές φορές συνεχίζει μέχρι τα δάκτυλα των ποδιών, βέβαια οι όροι έχουν γενικευμένο χαρακτήρα, δεν υποδηλώνουν την ακριβή αιτία του πόνου.  

Η εξάπλωση...

 Παράλληλα πρέπει να τονίσουμε ότι η οσφυοϊσχιαλγία αποτελεί πραγματικά μια πάθηση με διαστάσεις επιδημίας στον σύγχρονο δυτικό κόσμο. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι το 85% του πληθυσμού θα περάσει ένα επεισόδιο οξείας οσφυαλγίας σε κάποια στιγμή κατά την διάρκεια της ζωής του, το 7% πάσχει από χρόνια οσφυαλγία και το 25% από περιοδικούς πόνους στην μέση. Δυστυχώς η οσφυοϊσχιαλγία έχει μεγάλες οικονομικές επιπτώσεις και μάλιστα με αύξουσα τάση, διότι στις ηλικίες 30 έως 50 αποτελεί την συχνότερη αιτία απουσίας από την εργασία.

Η πάθηση... 

Οι συνηθέστερες βλάβες που «κρύβονται» πίσω από τον γενικευμένο όρο της οσφυοϊσχυαλγίας είναι η κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου ή δισκοκήλη ή πρόπτωση δίσκου και η έντονη μυϊκή τάση τοπικών μυών. Με τον όρο δισκοκήλη εννοούμε την βλάβη που έχει υποστεί ένας μεσοσπονδύλιος δίσκος και την προβολή του στα νωτιαία νεύρα. Η πίεση των νωτιαίων νεύρων δίνει τοπικό πόνο, μούδιασμα ή ελάττωση της δύναμης του ποδιού. 

Η κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου παρατηρείται συνήθως μετά από απότομη πίεση της περιοχής (άρση μεγάλου βάρους ή απότομη κίνηση), αλλά και ο χρόνιος εκφυλισμός (μακροχρόνια καθιστική εργασία, υπερβολικό σωματικό βάρος) μπορεί να επιφέρει ανάλογα αποτελέσματα.

 Στις περιπτώσεις αυτές σε κάποιον ή κάποιους μεσοσπονδύλιους δίσκους προκαλείται ρήξη, (στην οσφυϊκή χώρα ο πλέον ευπαθής σπόνδυλος είναι  ο 5ος διότι δέχεται πραγματικά όλο το βάρος του κορμού) με αποτέλεσμα την προβολή μέρους του πηκτοειδούς πυρήνα του στα νωτιαία νεύρα και ως αντίκτυπο έχουμε το τοπικό άλγος (πόνος στη μέση) , αλλά και πολλές φορές αντανακλαστικό - κατά μήκος του ισχιακού νεύρου (πόνος στο πόδι).

Η ρεφλεξολογία...

 Με την ρεφλεξολογική μέθοδο μπορούμε να επιτύχουμε δραστικά αποτελέσματα ακόμα και σε βαριές περιπτώσεις οσφυαλγίας.

 Από την πρώτη συνεδρία διαφαίνονται τα πρώτα σημάδια ίασης, οι πόνοι υποχωρούν και ο θεραπευόμενος μπορεί να κινηθεί ευκολότερα. Τα αποτελέσματα αυτά έχουν προσωρινό χαρακτήρα, περίπου 2 μέρες και μέχρι την επόμενη συνεδρία υπάρχουν αρκετές μέρες με τα συμπτώματα να είναι ηπιότερα.

 Οι 5 πρώτες συνεδρίες επαναλαμβάνονται ανά εβδομάδα, μετέπειτα οι επισκέψεις αραιώνουν ενώ συνολικά χρειάζονται 12 περίπου συνεδρίες ανάλογα πάντα με το μέγεθος του αρχικού προβλήματος.

 Δεν χορηγούνται σκευάσματα συμπληρωματικά της θεραπείας, εάν ο θεραπευόμενος ακολουθεί θεραπεία κλασσικής ιατρικής, τότε η ρεφλεξολογία δρα παράλληλα, χωρίς να ζητηθεί η παραμικρή αλλαγή στην αγωγή του ιατρού.

Αποφύγετε...

Αυτό που απαιτείται από πλευράς του ασθενούς, είναι να μην ασκεί μαλάξεις επί της πάσχουσας περιοχής, αν βρίσκεται υπό φυσιοθεραπευτική αγωγή τότε δεν ξεκινά την ρεφλεξολογία, περιμένει να τελειώσει ο φυσιοθεραπευτής την εργασία του και κατόπιν – αφού μεσολαβήσουν κατ’ ελάχιστο 4 ημέρες – μπορεί να προχωρήσει στην ρεφλεξολογία. Επίσης πρέπει να αποφεύγει τα κρύα ή τα ζεστά επιθέματα πάνω στην πάσχουσα περιοχή.

Το αποτέλεσμα...

 Μετά το τέλος της αγωγής ο θεραπευόμενος διαθέτει πολύ καλύτερη παθολογική εικόνα και οι κινητικοί περιορισμοί ανήκουν στο παρελθόν. Προκειμένου να διατηρηθεί σε αυτά τα επίπεδα ο θεραπευόμενος θα πρέπει να ασκείται (20 λεπτά περπατήματος σε καθημερινή βάση κρίνονται ικανοποιητικά) ενώ κάποιες πολύ αραιές συνεδρίες πιθανώς να χρειάζονται μετά, έχοντας χαρακτήρα συντήρησης.