Περιαρθρίτιδα ώμου

 

Φυσιολογία... 

Ώμος αποκαλείται η περιοχή του σώματος όπου ο βραχίονας συνδέεται με τον κορμό και σχηματίζεται από τρία οστά. Η ωμοπλάτη, το βραχιόνιο και η κλείδα είναι τα οστά που απαρτίζουν την συγκεκριμένη άρθρωση.

 Στο ανώτερο μέρος του βραχιονίου οστού υπάρχει μια σφαιρική κεφαλή η οποία ενώνεται με την κοιλότητα της ωμογλήνης όπου βρίσκεται στο άνω - έξω χείλος της ωμοπλάτης και σε συνδυασμό με τις άλλες αποφύσεις της περιοχής σχηματίζουν ένα αρθρικό σύστημα μέσα στο οποίο το βραχιόνιο μπορεί να κάνει κινήσεις στροφής, έκτασης, πρότασης, ανάτασης κλπ

Την άρθρωση συγκρατούν η κλείδα όπου αρθρώνεται με το ακρώμιο (οστέινη προεξοχή στο άνω μέρος της ωμοπλάτης, ακριβώς πάνω από την ωμογλήνη) και με το άνω μέρος του στέρνου, καθώς και οι τένοντες των μυών της περιοχής.

Κάτω από το ακρώμιο υπάρχει ένας ορογόνος θύλακος (σάκος με υγρό) που μειώνει τις τριβές της άρθρωσης.Η άρθρωση του ώμου έχει διττό ρόλο, ενώ είναι λειτουργική και με το μεγαλύτερο εύρος κινήσεων συγκριτικά με τις υπόλοιπες αρθρώσεις, παράλληλα οφείλει να προσφέρει την απαραίτητη σταθερότητα διότι αποτελεί την «βάση» ολοκλήρου του χεριού και εδώ βρίσκεται η αιτία της ευπάθειάς της. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων ο πόνος στην περιοχή του ώμου είναι αποτέλεσμα τραυματισμού ή υπερκόπωσης του θύλακα, των μυών, των τενόντων και των συνδέσμων της περιοχής.

Ευπαθείς ομάδες...

 Στατιστικά τα προβλήματα της περιαρθρίτιδας του ώμου έρχονται δεύτερα σε συχνότητα και ενώ στην πλειονότητά τους απασχολούν άτομα μέσης και μεγάλης ηλικίας, εντούτοις και νεαρότερες ηλικίες με επαγγέλματα που απαιτούν χρήση της εν λόγω περιοχής όπως οικοδόμοι, φυσιοθεραπευτές, κομμωτές, νοσηλευτές, οδοντίατροι, αθλητές, νοικοκυρές μπορεί να υποφέρουν από ανάλογα συμπτώματα.

Οι κατηγορίες...

 Οι παθήσεις που συνήθως «κρύβονται» πίσω από τον όρο περιαρθρίτιδα ώμου είναι η τενοντίτιδα που αναφέρεται σε τραυματισμούς τενόντων της περιοχής οι οποίοι συνήθως προκαλούνται μετά από υπερβολική χρήση ή τραυματισμό του ώμου, η θυλακίτιδα η οποία αναφέρεται  στην φλεγμονή του αρθρικού θύλακα της άρθρωσης που συνοδεύεται από οίδημα (πρήξιμο) ενώ η συνήθης αιτία πρόκλησης και εδώ αναζητείται στην υπερκόπωσης της περιοχής. Μια άλλη πάθηση είναι η αρθρίτιδα που αναφέρεται σε εκφυλιστικές αλλοιώσεις στον αρθρικό χόνδρο των επιφανειών της άρθρωσης. Τέλος το αυχενικό σύνδρομο μπορεί να προκαλέσει αντανακλαστικούς πόνους στην περιοχή του ώμου.

Τα συμπτώματα...

 Οι βλάβες στον ώμο πολλές φορές προκαλούν αντανακλαστικό πόνο στο χέρι έως και την παλάμη, ενοχλήσεις που πιθανά να επιδεινώνονται κατά την διάρκεια του ύπνου, των πρώτων πρωινών ωρών ενώ οι απλές καθημερινές δραστηριότητες όπως η προσωπική υγιεινή, το ντύσιμο κλπ, καθίστανται έως και απαγορευτικές.

Η ρεφλεξολογία...

 Με την ρεφλεξολογία επιτυγχάνεται ικανοποιητική ανακούφιση  στις προαναφερθείσες παθήσεις που περικλείει ο όρος περιαρθρίτιδα ώμου, ακόμα και όταν υπάρχει μόνιμη –  ισχυρή ενόχληση στην περιοχή του ώμου.

 Στην πρώτη επίσκεψη εάν ο θεραπευόμενος δεν έχει ιστορικό, προκειμένου να γνωστοποιηθεί η ακριβής αιτία πρόκλησης πόνου, ο ρεφλεξολόγος ψάχνει διαμέσου των αντανακλαστικών σημείων να βρει από πού μπορεί να αντλήσει σημαντική βοήθεια.

 Όταν γίνει γνωστή η ακριβής αιτία πόνου της περιοχής τότε ο ρεφλεξολόγος προχωρά εύκολα στο στάδιο της αυτοθεραπείας. Τα πρώτα αποτελέσματα γίνονται άμεσα ορατά, έτσι από την πρώτη συνεδρία ο θεραπευόμενος έχει λιγότερες – έως καθόλου - ενοχλήσεις στον ώμο. Η πρώτη βελτίωση έχει διάρκεια έως 3 ημέρες και σταδιακά υποχωρεί, αλλά με την επανάληψη των συνεδριών επιτυγχάνουμε την μονιμότητα στο αποτέλεσμα.

Οι συνεδρίες...

 Η συχνότητα των συνεδριών είναι 1 ανά εβδομάδα και σε πολύ λίγες περιπτώσεις καθίσταται αναγκαίο να υπάρξει συχνότερη επανάληψη, ενώ το σύνολο των επισκέψεων είναι περίπου 12 και μετά την 5η συνεδρία αραιώνει η συχνότητά τους.

Πρέπει να γνωρίζετε...

Ο ρεφλεξολόγος ασκεί πιέσεις σε συγκεκριμένες περιοχές στα πόδια, αλλά πολλές φορές γίνεται εργασία και στα χέρια. Εάν ο θεραπευόμενος βρίσκεται ήδη υπό φαρμακευτική αγωγή πριν επισκεφτεί τον ρεφλεξολόγο, τότε η ρεφλεξολογία δρα παράλληλα αν και σε κάποιες περιπτώσεις είναι προτιμότερο να τελειώσει η ιατρική αγωγή και μετά να ξεκινήσει την  ρεφλεξολογία. Στην περίπτωση που ο θεραπευόμενος ακολουθεί φυσιοθεραπευτική αγωγή τότε είναι υποχρεωτικό να την τελειώσει και μετά να ξεκινήσει την ρεφλεξολογία.

Αποφύγετε...

 Αυτό που απαιτείται από τον ασθενή, είναι να μην ασκεί μαλάξεις επί της πάσχουσας περιοχής και να αποφεύγει τα κρύα ή τα ζεστά επιθέματα.

Το αποτέλεσμα...

 Μετά το τέλος της αγωγής ο θεραπευόμενος βρίσκεται σε πολύ καλύτερη παθολογική κατάσταση, αισθάνεται ελευθερία στην κίνηση των ώμων, ενώ κάποιες πολύ αραιές συνεδρίες πιθανώς να χρειάζονται, έχοντας χαρακτήρα συντήρησης.